دنيات نداده اند نه از خواری توست

کونين فدای يک نفس زاری توست

  هرچند دعا کنی اجابت نکنم

      زيرا که مرا محبت زاری توست
/ 2 نظر / 7 بازدید
mahsa

سلام.باباتبريکات....!شعرت خيلی جای حرف داره.می دونم خدا عاشق اينه که ما براش زاری کنيم امااگه هميشه اينطورباشه پس اميد به حل مسائل چی می شه؟يعنی مشکلات روهيچ وقت برامون حل نمی کنه تا هميشه زار بزنيم؟!اين دورازعدالت خداست...بعدازهرسختی آسانی است

f-k

سلام.ممنون.اولا خداوند همه دعاهارا اجابت ميکند مگر اينکه به صلاح بنده نباشد.دوما منظوراين شعر اين است که اگردعايت اجابت نشد دو حالت می تواند داشته باشد يا دير اجابت ميشود که خداوند می خواهد زاری بنده اش را ببيند يا دراين دنيا اجابت نمی شود تا عوض ان در اخرت هديه معنوی دريافت ميکند.بله نبايد هرگز نااميد شد چون خود نااميدی يک گناه بزرگ است ......اين شعر درحقيقت نوعی ارامش بخش است ودل را تسکين می دهد.