بسم الله الرحمن الرحیم

قبل از انکه جلوه ام پیدا شود                            رخ نمایم تا دلی شیدا شود

گفتم اهنگی دمادم می کنم                             بزم عشق خود فراهم میکنم

جلوه ای بنمودم از ذات خودم                             تا نمایم رخ به مرآت خودم

امد انکه بر رخم ایینه بود                                   اوکه عشقش از ازل دیرینه بود

اولین نامی که ازمن شد جلی                            جلوه زیبای ذاتم شد علی

در خودم جویای نام خود شدم                              عاشق خودگشتم وروی خودم

عاشقش گشتم به عشق بسجری                   در خودم بی خود شدم گفتم علی

گفتم اندم اول واخر منم                                     ان وجود باطن و ظاهر منم

نوربی همتایم و فرد احد                                     عالم هستی زمن خواهد مدد

بر تمام خلق عالم خالقم                                     لاجرم هرذره باشد عاشقم

السلام ومومن وهم فاطرم                                   من همیشه در دو عالم حاضرم

هر چه من گفتم علی تکرارکرد                              جزخدایی را که خود انکار کرد

انچنان بر عشق اوگشتم اسیر                             گوییا هستم مطیع واو امیر

قصد خلق عالمی دارم کنون                                 تا کنم ایجاد ما کانوا یکون

چونکه دست من به دست او رسید                        یاعلی گفتم جهان امد پدید

او یدالله است ومن الله او                                     هردو عالم مست روی ماه او

گشته وجه الله اعظم خال او                                محور عشق و جهان دنبال او

عهد بستم در جهان غوغا کنم                               عشق اورا بر همه افشاء کنم

عالم هستی شود میخانه اش                                او شود شمع وجهان پروانه اش

انزمان بگذشت وعهدم شد وفا                               دست اودادم به دست مصطفی

جلوه ای زیبا نمودم در غدیر                                    نغمه ای زیبا سرودم در غدیر

انچه در ظاهر صدای مصطفاست                         درحقیقت ان خدای مصطفاست

خودنداکردم به اوای جلی                                     هرکه من مولای اویم یا علی

مرتضی باشدهمه معنای دین                                   ازازل بوده امیرالمومنین

کنت مولاگفتم وهذا علی                                      عشق من شد برهمه مولاعلی

اوخودش حکم مراامضا نمود                                     ازتمام اهل عالم دل ربود

هرکه باذکر علی مستانه است                              بی نیازازمنت میخانه است

هستی دل را به غارت می برد                               هردلی را در اسارت می برد

این کلام امد کنون حسن ختام                              حرف حق باشدهمین ووالسلام

ان نگاری کزازل رخ می نمود                                 جز علی عالی اعلی نبود

 

 

/ 5 نظر / 5 بازدید
گ

وبلاگ خیلی خوبیه

ناصر

منتظری هم به رحمت ایزدی پیوست .دریغ وایکاش از این مرد بزرگ وآزاده قبل از فوتش دلجوئی میشد و رضایتش را به جا می آوردند او برای خودش پشیزی از شما نخواست.او آزاده زیست وآزاد مرد وبه لقا الله پیوست.چون تا بود رضایت خدا و خلق را سرلوحه کار خود قرار داد.روحش شاد ودر جوار حق جایش باد. زمستان رفت وروسیاهی آن به ذغال ماند.

اهل ولاء

زندگی بشری در پی طلوع خورشید نبوّت محمّدی و ولایت حیدری و فرزندان مطهّرش بر جهان هستی، جلوه ای دیگر یافت و این تجلّی الهی با نفخه ی ملکوتی اش، جان تازه ای در پیکره ی حیات ظاهری و باطنی انسانها دمید و حیات را معنا و مفهومی الهی بخشید. با اینکه معترفیم ادای حقّ این الگوهای الهی و با مظاهر مطلق بندگی و معارف بلند ایشان کاری ناممکن است، امّا پایگاه اینترنتی «اهل ولاء» با استعانت از خداوند سبحان و عنایات پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السّلام، با هدف ترویج و نشر معارف قرآن و خاندان عصمت و طهارت علیهم السّلام، با تأکید ویژه بر آموزه های عرفان اسلامی و آشنایی با سیره و فضائل آل الله علیهم السّلام، و همچنین ایجاد امکان دسترسی اینترنتی به جلسات استاد مهدی طیّب و آثار مکتوب و گفتاری ایشان، بر آن است تا در راهگشایی شناخت بیشتر سیره و روش این چراغ های فروزان و معارف الهی آنان، برای مشتاقان، سهمی درخور توانش داشته باشد. امید که مورد قبول حضرت احدیّت و اولیایش قرار گیرد و به تشنگان زلال معارف شیعی و جویندگان عرفان ناب اسلامی مدد مؤثّری برساند.

فاطمه صارمی

بسم رب المهدی سلام(گویند از اوست و به او باز میگردد...) خوشحالم که در این وانفسای ظلمانی این سایبر کده ی بی شاخ ودم چون شمایی هم پیدا میشه که دغدغه اش ریختن هرچند قطره ای از زلال ناب ولایت علی بن ابی طالب در کام تنشنگانی چون من بیهوش از فرط نیاز و خسته از تشنگی باشه... دستانم رو بپذیر که به لطف ازلی حضرت حق هردو از یک جام می نوشیم و انشاالله تا ابد نیز از استعداد پذیرش این لطف بهره گیریم[گل]