بسم الله الرحمن الرحیم

قبل از انکه جلوه ام پیدا شود                            رخ نمایم تا دلی شیدا شود

گفتم اهنگی دمادم می کنم                             بزم عشق خود فراهم میکنم

جلوه ای بنمودم از ذات خودم                             تا نمایم رخ به مرآت خودم

امد انکه بر رخم ایینه بود                                   اوکه عشقش از ازل دیرینه بود

اولین نامی که ازمن شد جلی                            جلوه زیبای ذاتم شد علی

در خودم جویای نام خود شدم                              عاشق خودگشتم وروی خودم

عاشقش گشتم به عشق بسجری                   در خودم بی خود شدم گفتم علی

گفتم اندم اول واخر منم                                     ان وجود باطن و ظاهر منم

نوربی همتایم و فرد احد                                     عالم هستی زمن خواهد مدد

بر تمام خلق عالم خالقم                                     لاجرم هرذره باشد عاشقم

السلام ومومن وهم فاطرم                                   من همیشه در دو عالم حاضرم

هر چه من گفتم علی تکرارکرد                              جزخدایی را که خود انکار کرد

انچنان بر عشق اوگشتم اسیر                             گوییا هستم مطیع واو امیر

قصد خلق عالمی دارم کنون                                 تا کنم ایجاد ما کانوا یکون

چونکه دست من به دست او رسید                        یاعلی گفتم جهان امد پدید

او یدالله است ومن الله او                                     هردو عالم مست روی ماه او

گشته وجه الله اعظم خال او                                محور عشق و جهان دنبال او

عهد بستم در جهان غوغا کنم                               عشق اورا بر همه افشاء کنم

عالم هستی شود میخانه اش                                او شود شمع وجهان پروانه اش

انزمان بگذشت وعهدم شد وفا                               دست اودادم به دست مصطفی

جلوه ای زیبا نمودم در غدیر                                    نغمه ای زیبا سرودم در غدیر

انچه در ظاهر صدای مصطفاست                         درحقیقت ان خدای مصطفاست

خودنداکردم به اوای جلی                                     هرکه من مولای اویم یا علی

مرتضی باشدهمه معنای دین                                   ازازل بوده امیرالمومنین

کنت مولاگفتم وهذا علی                                      عشق من شد برهمه مولاعلی

اوخودش حکم مراامضا نمود                                     ازتمام اهل عالم دل ربود

هرکه باذکر علی مستانه است                              بی نیازازمنت میخانه است

هستی دل را به غارت می برد                               هردلی را در اسارت می برد

این کلام امد کنون حسن ختام                              حرف حق باشدهمین ووالسلام

ان نگاری کزازل رخ می نمود                                 جز علی عالی اعلی نبود

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸۸/۸/۱٢ | ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()