ادامه حدیث شناخت علی علیه السلام درنورانیت:

همانطور که قبلا گفتیم وقتی شیعه دراین دژمحکم قرار بگیرد امکان ندارد در تشخیص دچار اشتباه شود

واگر در این دژ قرار نگیریم فردا بسیار حسرت می خوریم چون یک همچین جایگاهی داشتیم واز آن

بهره نبردیم . حتی برای توجیه هیچ بهانه ای نداریم . چون به ما می گویند این جایگاه واین دژ محکم

بصورت فطری در جانمان بوده .

هیچ عذری نداریم که بتوانیم عدم استفاده ازاین دژ را توجیه کنیم .در نتیجه فریاد یا حسرتنا علی ما

فرطنا فی جنب الله را سر می دهیم.

درحدیث داریم که امام(ع)فرمودند : انا جنب الله یعنی من جنب خدایم که در من حسرت خواهید

برد . فقط هم این حسرت را مومنین می خورند چون بقیه اصلا این سرمایه را ندارند که حسرت بخورند .

بنابراین بنا به گفته حدیث از  اوجب واجبات است برای هر مومنی که امام رادر نورانیت بشناسد .

ابوذر و سلمان از جمله کسانی هستند که با علی (ع) نفس می کشیدندوزندگی می کردند ولی علی

علیه السلام را در نورانیت نشناختند .وبرای همین وقتی نزد حضرت رفتند واین سوال را مطرح کردند

حضرت آنها را تحسین کردند و طرح این سوال را نشانه داشتن تعهد در دین دانستند .

پس اگر علی علیه السلام رادر نورانیت نشناسیم در هر میدانی دچار اشتباه می شویم و مرتب خطا

می کینم ودرنهایت وارد گناه ومعصیت می شویم.

درحدیث:ولایة علی بن ابیطالب حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی

امن من عذابی یعنی دوری از گناه ومعصیت

پس ولایت علی (ع)باید امروز حصن حصین من با شد تا امن من عذابی را به دنبال داشته باشد .

اگر علی را در نورانیت بشناسیم محال است بگذارد خطا کنیم.واگر من در میدانی از عمل دچار تشخیص

نادرست شدم چون این نورانیت در قلبم ودر وجودم هست اگر بخواهم وارد یک گناه شوم فورا دست مرا

گرفته و مانع من در انجام گناه می شود وباعث می شود آن به آن به یقین ونورانیت من اضافه شود

وراه را در هر میدانی درست تشخیص دهم.

امام (ع) می فرمایند:شناخت خدا شناخت من به نورانیت است.در حقیقت خدا وعلی دو روی یک

سکه هستندکه یک روی سکه روی دیگر سکه را نشان میدهد.

اینقدر خدا وعلی یکی شدند واینقدر علی در خدا فانی شده که شناخت علی به نورانیت برابر است با

شناخت خدا وشناخت خدا برابر است با شناخت علی به نورا نیت .ونتیجه این شناخت می شود دین

خالص. پس دین خالص علی علیه السلام است به نورانیت.

قسم میخورم اگر علی (ع)را شناختی آن هم به نورانیت دیگر تمام است.چون علی عین دین است

عین تکوین است عین تشریع است.

درحقیقت علی (ع) از عرش پایین آمده شده الفاظ قرآن .پس تمام الفاظ قرآن علیست.واگر الفاظ

قرآن را از حیطه لفظ وماده بگذارنیم وبه عرش ببریم علی را می بینیم.(انا قرآن ناطق)

اگر بخواهیم درتعین خارجی دنبال علی (ع) بگردیم میشود کل جهان .

بدون شناخت نورانیت ما دیندار هستیم ولی دینمان ناقص است.پس شک کننده در دین می شویم

وراه نجاتی نداریم.ولی اگر علی (ع) رابه نورانیت بشناسیم دارای یقین قلبی میشویم و وقتی یقین

پیدا کردیم مطمئنا اهل نجات هستیم.

بنابراین اگر شنیدیم فقط شیعه اهل نجات است درست شنیدیم چون دین خالص وکامل فقط برای

شیعه است.البته شیعه واقعی.

                             این بحث ادامه دارد . . .

گفت زهرا یا علی هنگام ترک منزل است

                                      گفت مولا زندگی بی تو برایم مشکل است

گفت زهرا غصه من درد مظلومی توست

                                      گفت مولا داغ تو ویرانی باغ دل است

گفت زهرا بعد من تاریک گردد محفلت

                                      گفت مولا اشک زینب چلچراغ محفل است

گفت زهرا گریه کن بهرم که من مظلومه ام

                                      گفت مولاچشم من دریاولی بی ساحل است

گفت زهرا بعد من جان تووجان حسین

                                      گفت مولالطف زینب حال اوراشامل است

گفت زهرا ازحسن از کوچه وسیلی مپرس

                                      گفت مولا شرح آن پیدازچشم قاتل است

گفت زهرا کن حلالم یا علی من میروم

                                       گفت مولاغربتم بارفتن تو کامل است

گفت زهرا آرزوی دیگرم جزمرگ نیست

                                       گفت مولابیشترازتو دل من مایل است

گفت زهرا غم مخور مهدی بگیرد دادمن

                                       گفت مولا خرمن عمر مرااو حاصل است

ژولیده نیشابوری

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٥/٤/۸ | ۱۱:٢٤ ‎ق.ظ | نویسنده : فاطمه | نظرات ()